نور خورشید و اثرات آن

نور خورشید دارای طیف متعدد مرئی و نامرئی می باشد که از طول موج های مختلف تشکیل گردیده است. فاصله ۴۰۰ - ۲۰۰ نانومتر مربوط به به اشعه ماوراء بنفش نور خورشید می باشد. اشعه ماوراء بنفش نوع C با طول موج ۲۹۰ - ۲۰۰ نانومتر توسط لایه ازن یا استراتوسفر جذب گردیده و به سطح زمین نمی رسد. در حالیکه اشعه ماوراء بنفش نوع آ (۳۲۰ - ۲۹۰ نانومتر) و اشعه ماوراء بنفش نوع ب (۳۲۰ - ۴۰۰ نانومتر) توسط این لایه جذب نشده و با رسیدن به سطح زمین، پوست انسان را دچار عوارض ناخواسته می نماید. امواج مرئی که در طول موج ۷۶۰ - ۴۰۰ نانومتر قرار دارند هیچگونه آسیبی به پوست انسان وارد نمی کنند. امواج با طول موج بالاتر از ۷۶۰ نانومتر اصطلاحاً مادون قرمز نام دارد که باعث ایجاد گرما در پوست انسان می گردد.

اثرات اشعه ماوراء بنفش:

اشعه ماوراء بنفش نور خورشید باعث ایجاد واکنش های فوتوبیولوژیک در سلول های تشکیل دهنده پوست می گردد. هرچه طول موج کمتر باشد میزان انرژی تخلیه شده بیشتر و نفوذ آن در عمق پوست کمتر خواهد بود. خوشبختانه UVC توسط لایه ازن جذب شده و قادر به ایجاد آسیب نمی باشد و در صورتیکه این عمل انجام نمی پذیرفت، بدترین نوع مشکلات پوستی از قبیل سرطان ها و بدخیم های متعددی در پوست انسان ایجاد می گردید. این وضعیت در مناطقی مانند استرالیا که لایه ازن آسیب دیده است کاملاً مشهود می باشد. UVB دارای طول موج ۲۹۰ - ۳۲۰ نانومتر بوده و تا لایه های میانی اپیدرم نفوذ می کند. UVB در سنتز ویتامین D نقش مهمی ایفا می کند. پدیده آفتاب سوختگی و قرمزی ناشی از آن، نتیجه تأثیر این اشعه می باشد. در صورتیکه فردی بطور مداوم در معرض اشعه UVB قرار گیرد، امکان ایجاد تغییرات در DNA سلول های پوست شدت گرفته و منجر به جهش های متعددی در هسته سلولی می گردد.

همچنین با کاهش عملکرد سیستم ایمنی سلولی احتمال ایجاد سزطان های بدخیم پوست از قبیل BCC (کارسینوم سلول های بازال) و SCC (کارسینوم سلول هاس سنگفرشی) افزایش می یابد.

UVA دارای طول موج ۳۲۰ - ۴۰۰ نانومتر می باشد و از انرژی کمتری نسبت به UVB برخوردار است اما بعلت طول موج بیشتر قادر به نفوذ به درون لایه درم پوست می باشد. مهمترین اثرات این اشعه به شکل تحریک کردن Tanning و پیگماتاسیون می باشد. همچنین در دراز مدت باعث ایجاد پدیده پیری زودرس پوست و بعضی از بدخیم ها مانند ملانوما می گردد.

UVA در عمق پوست سبب ایجاد رادیکال های آزاد می گردد که عامل مهم بروز فرسودگی و پیری پوست می باشند. احتمال ریسک آسیب های دائمی ناشی از تأثیر اشعه ماوراء بنفش با میزانندوز آن در طی زمان مشخص افزایش می یابد. توضیحاتی که ذکر گردید، نقش غیر قابل انکاز ضد آفتاب ها در پیشگیری از بروز مشکلات متعدد پوستی را آشکار می نماید.

SPF (Sun Protection Factor)

SPF یا فاکتور محافظتی پوست معیار لازمم جهت میزان مراقبت و محافظت پوست در مقابل اشعه UVB می باشد که امروزه به عنوان قدرت یک ضد آفتاب به کار می رود. SPF در حقیقت یک نسبت است که در مخرج کسر آن، حداقل زمان لازم جهت بروز قرمزی پوست به دنبال قرار گرفتن در معرض نور خورشید، بدون استفاده از ضد آفتاب می باشدو در صورت این کسر همین زمان با استفاده از کرم ضد آفتاب می باشد.

MED = Minimal Erythma Dose

SPF = MED با استفاده از کرم ضد آفتاب / MED بدون استفاده از کرم ضد آفتاب

به عنوان مثال اگر فردی که پس از ۱۰ دقیقه قرار گرفتن در معرض نور خورشید، دچار اریتم گردد با مصرف کرم ضد آفتاب با SPF=10 این حالت حدودا ۱۰۰ دقیقه به طول خواهد انجامید.

ضد آفتاب هایی که دارای SPF25-30 می باشند. جهت مصرف عمومی مناسب بوده و قادرند در اکثریت افراد بهترین میزان محافظت را ایجاد نمایند. اما در بعضی شرایط مانند افرادی که لیزر یا پیلینگ شیمیایی کرده اند یا از پوست بسیار روشنی برخوردار می باشند باید از ضد آفتاب های با عیار حفاظتی بالاتر استفاده نمود.

ضد آفتاب های دارای SPF=30 حدوداً ۹۷٪ از میزان تشعشات UVB را مهار کرده و هرچه SPF ضد آفتاب بالاتر می رود، میزان محافظت آن کمی تغییر می کند. به طوری که یک ضد آفتاب با SPF=100 قادر است ۹۹٪ محافظت ایجاد نماید و هیچگاه ضد آفتاب ها قادر به حفاظت کامل نمی باشند. لذا افرادی که از ضد آفتاب هم استفاده می کنند باید حتی الامکان از مواجهه زیاد با اشعه ماوراء بنفش نور خورشید پرهیز نمایند.


فرآورده های ضد آفتاب آردن:

فرآورده های ضد آفتاب آردن با قدرت حفاظتی بسیار بالا:

ARDENE
http://www.ardene.ir
info@ardene.ir

فرآورده های ضدآفتاب هیدرودرم:

HYDRODERM
http://www.hydroderm.ir
info@hydroderm.ir