« فیلتر های ضد آفتاب »

کرم های ضد آفتاب با تشکیل لایه ای مرئی بر روی پوست، از عبور پرتوهای مضر نور خورشید جلوگیری می کنند. جهت این منظور دو گروه مختلف مواد به کار می روند:

۱) فبلتر های شیمیایی: این مواد با جذب انرژی فوتون ها موجب کاهش احتمال برخورد مستقیم پرتوهای UV با نسج زنده می گردند. فلترهای شیمیایی قابلیت جذب هر دو نوع اشعه UVB و UVA را دارند و پایداری آن ها مسئله بسیار مهمی می باشد. بعضی از فیلتر های شیمیایی مانند پارسل ۱۷۸۹بطور اختصاصی قادر به جذب UVA بوده و سینامات ها نیز قادر به جذب UVB می باشند.

۲) فیلترهای فیزیکی: این فیلترها مواد معدنی یا پیگمان هائی هستند که با پوشش خاص خود، امواج رسیده به سطح پوست را منعکس و متفرق می نمایند یعنی مانند یک آینه آن ها را بازتاب می دهند. هرچه اندازه آن ها کوچکتر باشد قادر به بازتاب بیشتری می باشند و ضمناً اندازه کوچکک آن ها امکان انعکاس امواج با طول موج کمتر را فراهم می آورد. اکسید روی و تیتانیوم دی اکساید مهم ترین فیلترهای فیزیکی موجود در کرم های ضد آفتاب می باشند که در محصولات آردن از نوع بسیار ریز (Micro fine) آن ها استفاده شده است.

طیف بازتابی اکسید روی وسیع تر بوده  اما تیتانیوم دی اکساید محدوده ۴۰۰ - ۳۰۰ نانومتر اشعه ماورای بنفش  بهتر بازتاب می دهد.

امروزه ترکیبات جدیدتری نیز وجود دارد که به هر دو روش قادر به محافظت می باشند. از این دسته میتوان تینوسرب (در نوع S و M) را نام برد که با اندازه بسیار ریزشان قادرند هم به روش فیزیکی و هم شیمیایی از نفوذ اشعه UVA جلوگیری نمایند. ضمناً این مواد باعث ایجاد خاصیت سینرژیسم یا تقویت اثر سایر فیلترهای موجود در ضد آفتاب می گردند.

فرآورده های ضد آفتاب آردن

فرآورده های ضدآفتاب هیدرودرم

کرم ضد آفتاب فیزیکال هیدرودرم لیدی (رنگی) با فاکتور حفاظتی SPF3